Blog > Komentarze do wpisu
Chłopiec i glamour

 Chciałabym przywołać tekst, który napisałam niedawno z okazji wystawy Zuzy Krajewskiej i Bartka Wieczorka, prezentującej fotografie sfeminizowanych chłopców. Spojrzałam na nie przez pryzmat glamouru i pytania czy glamour jest kobiecy czy też męski i o co tu chodzi. Wedle słowników brytyjskich "glamour" jest cechą specyficznie kobiecą, więc na jakich zasadach można go wpisać w męskie ciało? Gdyż okazuje się, że można...

 

Zuzanna Krajewska/Bartek Wieczorek, Cyryl, 2008

Mężczyzna czy chłopiec, który chce wystąpić "w glamourze" musi więc zawiązać jakis rodzaj paktu z kobiecością. Jak pokazuje historia kina holywwoodzkiego oraz historia sceny muzycznej - tak się właśnie dzieje. Showbuissnes jest wyraźnie transwestycki i przesuwa granice wyobraźni masowych konsumentów. Co nowego wnosi figura drag queen i jej glamour do naszych wyobrażeń o płci?

 

Zuzanna Krajewska/Bartek Wieczorek, Bartek (My byfriend is prettier than me), 2007

Wedle Judith Butler drag queen odsyła nas do naszej własnej melancholii, czyli niedkończonej pracy żałoby (żałoby, która nie może się dokonać) z powodu odcięcia się od możliwości pożądania własnej płci. W kobiecym chłopcu opłakuję więc te wszystkie kobiety, których nigdy nie będę już pożądać. Dlatego tak przykuwa on moją uwagę, dlatego tak mnie intryguje.

 

Zuzanna Krajewska/Bartek Wieczorek, Maciek, Jadłodajnia Filozficzna, Poland, 2008

Znamienne, że na fotografiach Krajewskiej i Wieczorka w obrębie jednej płci, widzimy właśnie "tę płeć, która nie jest jedną ( w jednej)". Każdy z prezentowanych mężczyzn i chłopców jest jakby innej płci - różnice (także płci) się multiplikują i mnożą. POdważa to tradcyjny totalitaryzm genderowy, a w bohaterach zdjęć widzimy rodzaj romantycznych dysydentów istniejącego porządku. W historii poslkich sposbów pokazywania męskiego ciała jest to bardzo wywrotowe!

 

Zuzanna Krajewska/Bartek Wieczorek, Peal and Wojtek moth before leaving Warsaw for good, 2008

Zwraca uwagę też układ Krajewska/Wieczorek - który jest duetem zawodowym i prywatnym. Jego męska połowa (i jej nagość) staje się kilkakrotnie tematem przedstawienia. W ten sposób zostaje odwrócony mit Pigmaliona, który często zarządzał tradycjami kobiecego aktu w histroii (to mężczyzna stwarza kobietę i najczęściej przedmiotowy sposób widzenia jej ciała). Może dzięki temu mężczyźni na tej serii zdjęć są tak podmiotowi?...

 Więcej czytaj na stronach Obiegu - oto cały tekst.

Zuzanna Krajewska/Bartek Wieczorek, I just want to see the boy happy, BWA, Wrocław, 23.05-14.06.2009 

czwartek, 24 września 2009, agata_araszkiewicz

Polecane wpisy

TrackBack
TrackBack w tym blogu jest moderowany. TrackBack URL do wpisu: